เทคนิคการตีลูกทะแยงสนาม

การเล่นแบดมินตันเป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมจำนวนมาก เด็กและผู้ใหญ่สามารถเล่นได้โดยไม่จำกัดเพศวัย และทำให้ผู้เล่นได้รู้จักการมีน้ำใจเป็นนักกีฬา รู้จักแพ้ ชนะ และการให้อภัยอีกด้วย ตลอดจนคนที่มีฝึกฝนจนชำนาญสามารถนำความรู้ที่ได้ไปช่วยสอนให้กับบุคคลที่สนใจได้

การตีลูกทแยงสนามจะเกิดผลก็ต่อเมื่อคู่แข่งขันทั้ง 2 คน ยืนอยู่ในสนามซีกเดียวกันหรือผู้เล่นที่ยืนคุมพื้นที่ด้านหน้าไปยืนดัก ซึ่งลูกจะอยู่มุมหน้าข้างใดข้างหนึ่งของสนาม ทำให้สามารถเปิดช่องว่างได้อีกด้านหนึ่งมากเกินไปการตบลูกทะแยงสนามไปยังจุดว่างนั้นจึงจะได้ผลที่เด็ดขาด แต่ถ้าฝ่ายรับยืนอยู่ในระแบบแบ่งคอร์ทการใช้ลูกทะแยงสนามอาจจะเป็นผลเสีย เนื่องจากมุมเปิดกว้างให้ฝ่ายรับได้เลือกเป้าหมายตอบโต้ได้หลายตำแหน่ง เช่น การเลี้ยงหยอดทะแยงสนามชิดตาข่ายหรือหยอดไว้ที่มุมใกล้ตัวของฝ่ายรับหรือแทงลูกดาดมุมหลังสุดของสนามได้ แต่การที่ฝ่ายรับจะสามารถเลือกตีลูกทั้ง 3 ตำแหน่งนั้นได้ง่ายก็ต่อเมื่อฝ่ายรุกตีลูกที่มีวิถีเนิบช้า เช่น ลูกตัดหยอด หรือแตะหยอดหน้าตาข่าย และฝ่ายรับต้องฟุตเวิร์คเข้าตีลูกเร็วในระดับสูงจึงจะได้ผล ดังนั้นฝ่ายรุกจำเป็นต้องพิจารณาใช้ลูกทแยงสนามในโอกาสและจังหวะที่เหมาะสมเท่านั้นจึงจะได้เปรียบในการแข่งขัน

ผู้เล่นที่เป็นจุดอ่อนย่อมถูกคู่แข่งขันบุกโจมตีเข้าได้ง่าย ซึ่งเพื่อนร่วมทีมจะต้องเข้าไปช่วยป้องกันและพยายามพลิกให้สถานการณ์ให้อยู่ฝ่ายรุกตลอดเวลา